Get Adobe Flash player
Imieniny: Adolfa Tymona

Oddział Przedszkolny

 ROK SZKOLNY 2017/2018

Koło badawcze przedszkolaków

Co pływa, co tonie?

W pierwszej połowie grudnia przedszkolaki eksperymentowały z wodą. Sprawdzały, które przedmioty potrafią utrzymywać się na powierzchni wody, a które toną. Na początku doświadczenia zdania, co do zdolności „pływackich” niektórych przedmiotów, były podzielone. Na końcu eksperymentu dzieci nie miały wątpliwości, że ciężkie przedmioty toną, a lekkie pływają. Dzieci przekonały się także, że kolor przedmiotów nie ma wpływu na ich tonięcie. Przeprowadzony eksperyment wzbudził w dzieciach wielkie zainteresowanie chęcią odkrywania i poznawania świata przyrody

 

Zabawy w eksperymentowanie stanowią podstawę wielokierunkowego rozwoju dziecka. Rozwijają umiejętność krytycznego myślenia, myślenia przyczynowo - skutkowego, wpływają na rozszerzenie horyzontów myślowych dzieci. Mimo iż niektóre eksperymenty wydają się trudne, bo związane z dziedzinami, takimi jak fizyka lub chemia, to dają dziecku okazję do odkrywania i zgłębiania fascynującego świata przyrody i techniki a wiedza i umiejętności zdobywane w tym wczesnym okresie ich życia stają się inspiracją i pomostem do wiedzy zdobywanej na kolejnych szczeblach edukacji. 

 

 

  

 Koło badawcze przedszkolaków

Wybuch wulkanu

Kolejnym eksperymentem, który uatrakcyjnił zajęcia w naszym oddziale przedszkolnym była budowa wulkanu z którego wypłynęła lawa. Doświadczenie to zapewniło dzieciom doskonałą, edukacyjną zabawę i sprawiło, że dzieci milo spędziły deszczowe dni w szkole.

Pierwszym etapem naszej pracy było przygotowanie scenografii: ze styropianu wycięliśmy  podstawę, na której umieściliśmy zrobiony z pianki murarskiej gotowy wulkan. Następnie całą naszą rzeźbę oblepiliśmy masą solną, pomalowaliśmy i ozdobiliśmy. Gdy nasz wulkan był gotowy to skrupulatnie przygotowaliśmy wszystkie potrzebne nam materiały do wybuchu wulkanu. Do krateru wsypaliśmy sodę oczyszczoną z czerwonym barwnikiem a następnie wlaliśmy do otworu ocet. Powstała piana to bąble napełnione dwutlenkiem węgla, który powstał z reakcji octu z sodą oczyszczaną.

 

 

 

 

Spotkanie z Panią bibliotekarką  

W ostatnim tygodniu listopada oddział przedszkolny odwiedziła Pani bibliotekarka z naszej szkoły Pani S. Kurzydło. Przedszkolaki z ogromnym zainteresowaniem i skupieniem wysłuchały bajeczki o Misiu Remisiu, którego bolał ząbek. Spotkanie z Panią bibliotekarką miało na celu zachęcenie dzieci do częstego zaglądania do swoich domowych biblioteczek, a ponadto był to dla dzieci również bardzo miło spędzony czas.  

 

 

 

 

Koło badawcze przedszkolaków

 Tęcza ze skittlesów
 
Jak powstaje tęcza, jak mieszają się barwy, czy jedzenie jest sztucznie barwione? Dzieci każdego dnia zadają tysiące pytań. Czwartego października w naszym oddziale przedszkolnym przeprowadziliśmy prosty i szybki eksperyment, który stał się  wprowadzeniem do dłuższej rozmowy o kolorach i zdrowym jedzeniu wokół nas. Do zabawy użyliśmy jednego opakowania cukierków Skittles, duży talerz i wodę w temperaturze pokojowej. Wokół rantu talerza dzieci ułożyły cukierki w kształcie okręgu, następnie powoli wlewały na środek talerza wodę i wszyscy obserwowaliśmy co się dzieje. Cukierki zaczęły puszczać barwnik już po kilku sekundach barwiąc wodę niczym tęcza. Eksperyment zrobił na dzieciach duże wrażenie a ilość barwnika w cukierkach zachwyciła dzieci, ale jednocześnie pokazała im, jak wiele sztucznych i niezdrowych składników zawierają zjadane przez nas słodycze. W tym najmłodszym wieku do dzieci najlepiej trafiają obrazy, wrażenia i doświadczenia dlatego ważne jest aby miały one możliwość doświadczania i eksperymentowania gdyż jest to najlepszy sposób na poznawanie świata. 

 

 

 

Przygotowania do Świąt Wielkanocnych

 

Początek kwietnia był w naszej grupie przedszkolnej okresem przygotowań do obchodów zbliżających się Świąt Wielkanocnych. Dzieci poznawały zwyczaje związane z tym Świętem, charakterystyczne dla naszego kraju i naszej kultury. W celu udekorowania domu dzieci własnoręcznie wykonały kolorowe kurki, koguciki, króliczki z koszyczkami, namalowały piękne prace wielkanocne oraz wykonały baranki na patyczku do przyozdobienia swojego świątecznego koszyczka. Pracowały przy tym bardzo skrupulatnie, każde wkładając w swoje wytwory wiele serca i wysiłku. Wszystko po to, by jak najpiękniej uczcić nadchodzące Święta Wielkanocne. W tym przed świątecznym okresie dzieci poznały także inny zwyczaj wielkanocny, szczególnie lubiany przez większość maluchów a powoli ginący w naszej kulturze, a mianowicie "Śmigus-dyngus" - zwyczaj polewania się wodą na szczęście i pomyślność w życiu. Dzieci rozmawiały o tym, jak najlepiej kultywować tę tradycję - symbolicznie, ale nie robiąc krzywdy innym, bawiąc się przy tym jak najlepiej.

 

 

 

Wiosna u przedszkolaków

Przedszkolaki jeśli tylko mają okazję, to korzystają z wiosennej pogody, która ostatnio była jednak przekorna. Maluchy przywitały wiosnę poprzez tradycyjne "topienie Marzanny". Dzięki pracom plastycznym, sala w klasie nabrała wiosennego klimatu. Nie zabrakło również sadzenia kwiatów, nauki  o zwierzętach, które budzą się po zimie do życia, a przede wszystkim świetnej zabawy.

Robimy owocowe szaszłyki

Każdego dnia nauczyciele starają się zachęcać dzieci różnymi sposobami do spożywania owoców. Są pogadanki, oglądamy ilustracje, filmy, słuchamy wierszy i bajek. Jednak okazuje się, że najlepszym sposobem jest własnoręczne wykonanie szaszłyków owocowych przez naszych podopiecznych. W połowie października przedszkolaki najpierw określały kształt, kolor, wielkość oraz nazwę owoców, rozpoznawały je po smaku a potem samodzielnie wykonywały przepyszne i zdrowe zarazem szaszłyki owocowe. Dzieci tego dnia miały dużo pracy. Każdy milusiński pomagał w pracy; mył owoce, obierał je oraz nadziewał na patyczki tworząc pyszne i zdrowe szaszłyki owocowe. Po skończonej pracy wszystkie dzieci ze smakiem zjadły owocowe przysmaki. Przygotowanie przekąski dało dzieciom wiele satysfakcji i radości.

 

 

Jesień u przedszkolaków

Jesień to czas kiedy robimy przetwory z owoców i warzyw przygotowując zapasy na zimę.  Przedszkolaki z naszej szkoły uczyły się jak ważne jest spożywanie owoców i warzyw, a zwłaszcza tych z domowych zapasów. W październiku realizując temat kompleksowy dotyczący owoców i warzyw dzieci postanowiły zrobić kompoty i soki. Najpierw wybrały się do swoich ogrodów i nazrywały jabłek. Z przyniesionych owoców powstał kompot. W zabawie  warzywno-owocowej dzieci musiały włożyć wycięte z papieru emblematy warzyw i owoców do odpowiedniego słoika. Powstały piękne słoje z przetworami.

 

 

 

Dzieci Uczą się tego, czego doświadczają 

1. Dziecko krytykowane uczy się potępiać
2. Dziecko otoczone wrogością uczy się agresji
3. Dziecko żyjące w strachu uczy się lękliwości
4. Dziecko doświadczające litości uczy się rozczulać nad sobą
5. Dziecko wyśmiewane uczy się nieśmiałości
6. Dziecko otoczone zazdrością uczy się zawiści
7. Dziecko zawstydzone uczy się poczucia winy
8. Dziecko zachęcane uczy się wiary w siebie
9. Dziecko otoczone wyrozumiałością uczy się cierpliwości
10. Dziecko chwalone uczy się wdzięczności
11. Dziecko akceptowane uczy się kochać
12. Dziecko otoczone aprobatą uczy się lubić siebie
13. Dziecko darzone uznaniem uczy się, że dobrze mieć cel
14. Dziecko żyjące w otoczeniu, które potrafi się dzielić, uczy się hojności
15. Dziecko traktowane uczciwie uczy się prawdy i sprawiedliwości
16. Dziecko żyjące w poczuciu bezpieczeństwa uczy się ufności
17. Dziecko otoczone przyjaźnią uczy się radości życia.

Jeżeli żyjesz w spokoju, twoje dziecko będzie żyło w spokoju ducha.

W jakim otoczeniu żyje twoje dziecko?

Dorothy Law Nolte w: G. Dryden, J. Vos „Rewolucja w uczeniu”, Wyd. Zysk i S-ka, Poznań 2003, s. 104

 

 

STARSZAKI U PRZEDSZKOLAKÓW

 

„Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła”– powiedziała Wisława Szymborska, dlatego też Samorząd Uczniowski  zorganizował akcję  ”Cała szkoła czyta dzieciom”. Uczennice z klasy V chętnie odwiedzają swoich młodszych kolegów i koleżanki ze szkoły i czytają im przygotowane wcześniej bajki.

 

Częste czytanie uczniom dla przyjemności i chwila rozmowy po lekturze to najlepszy sposób, by nauczyć dzieci języka, rozbudzić zainteresowania, zachęcić do nauki, poprawić koncentrację. Wpływa to również na zmiany w zachowaniu dzieci  - wyciszenie, refleksyjność, wzrost wrażliwości moralnej, skłonność do współpracy, więź z nauczycielem, ze starszymi kolegami i koleżankami,  bardziej przyjazne relacje w klasie i w szkole. Zachęcamy wszystkich rodziców aby spędzali wolne chwile na czytaniu dzieciom książek w domu. 

JESIEŃ U PRZEDSZKOLAKÓW 

Powoli lato odchodzi w zapomnienie, robi się jesiennie. Na szczęście na dworze jest jeszcze bardzo przyjemnie – ciepło i słonecznie. Dlatego warto wykorzystać tę nastrojową aurę na zabawę na świeżym powietrzu. A w co się bawić?

Przedszkolaki uwielbiają bawić się na placu zabaw, który budzi fantazję, zachęca do kontaktu z rówieśnikami, służy do pokonania nowych wyzwań a przede wszystkim do ruchu. Dzieciaki uwielbiają zabawy na ściance wspinaczkowej, zjeżdżalni i huśtawkach, ale także wybierają psoty i figle na sprężynkach. Są również tacy, którzy spacerują lub biegają po ogrodzie. Bo jak mówi powiedzenie „ruch to zdrowie”.


„MALI PRZYJACIELE NATURY” – sadzimy kwiaty na grządce.

Wiosna jest doskonałą okazją do zrobienia porządków w szkolnym ogródku. Czas ten przedszkolaki przeznaczają na poznawanie, sadzenie i sianie wiosennych roślin, oraz na zabawę na świeżym powietrzu. W ostatnim tygodniu nasze skrzaty z kl. O, zamieniły się w małych ogrodników. Każde dziecko zasadziło wybrany przez siebie kwiatek, dzięki czemu szkolny ogródek został wzbogacony o nowe rośliny a przedszkolaki poznały warunki potrzebne do wzrostu roślin oraz zapoznały się z kolejnymi etapami sadzenia kwiatów. Akcja sadzenia roślinek miała inspirować dzieci do troski o środowisko naturalne, a także do dbania o otoczenie naszej szkoły. Pomysł sadzenia kwiatów bardzo spodobał się małym "przyjaciołom natury", którzy z uśmiechem na twarzach oraz dużym zaangażowaniem pracowali pieląc grządkę i sadząc aksamitki. Teraz dbają, by nie zrywać i nie łamać kwiatów.

 

 

 

 

SPACERY TO TEŻ ZDOBYWANIE WIEDZY

Głównym celem edukacji przyrodniczej w przedszkolu jest zbliżenie dziecka do przyrody, ukształtowanie właściwego, opiekuńczego stosunku do roślin i zwierząt. Życie przyrody jest bardzo zróżnicowane, istnieje bardzo duża  ilość roślin i zwierząt a zadaniem nauczyciela pracującego z małymi dziećmi jest umożliwienie im poznawanie tej różnorodności. Poznawanie przyrody dostarcza dziecku wiele możliwości przeżywania nowych doznań i wzbogacania wiedzy, sprzyja także rozwojowi umysłowemu i emocjonalnemu, wpływa na rozwój uczuć estetycznych, dziecko uczy się odczuwania i podziwiania piękna przyrody, a także uzewnętrzniania uczuć. Najważniejszym zadaniem nauczyciela jest tak prowadzenie zajęć, aby dzieci miały możliwość poznawania przyrody poprzez aktywny i bezpośredni kontakt z nią i jej zjawiskami (wycieczki, doświadczenia, obserwacje). Przedszkolaki najlepiej zdobywają wiedzę i poznają otaczający je świat poprzez oglądanie, szukanie, zbieranie, porządkowanie, porównywanie, mierzenie, liczenie, obserwowanie, badanie i eksperymentowanie. Obserwując przyrodę, dziecko dokonuje szeregu operacji umysłowych, takich jak: analiza, synteza, porównanie, poszukiwanie cech różniących i wspólnych. Położenie naszej szkoły w regionie gdzie jest dużo lasów, łąk, pól uprawnych, oraz obserwacje dzieci za pomocą wszystkich zmysłów sprawiają, że przedszkolaki chętnie zdobywają i zapamiętują elementarne wiadomości z edukacji przyrodniczej. 

 

 

 25 LISTOPADA ŚWIATOWY DZIEŃ PLUSZOWEGO MISIA

Miękki, puchaty i taki z łatką - Pluszowy Miś, najmilsza zabawka, najlepszy przyjaciel dzieci i niezastąpiona przytulanka przy zasypianiu. Mimo coraz nowocześniejszych i coraz bardziej atrakcyjnych zabawek, moda na misie nie przemija. Pluszowymi misiami bawią się dzieci na całym świecie od wielu, wielu lat. Chyba nie ma domu, w którym na półce, łóżku lub fotelu nie siedzi miś. Każdy z nas ma swojego ulubionego Pluszowego Misia. Może to być zupełnie mały bury Miś, odrobinę zapomniany, mieszkający w pudle na strychu, albo piękny i kolorowy zamieszkujący dziecinne łóżeczko. Czasem trudno uwierzyć, że maskotkę pluszowego misia wymyślono i po raz pierwszy uszyto dopiero na początku ubiegłego wieku. W 2002 roku z okazji jego setnych „urodzin” ustanowiono Międzynarodowy Dzień Pluszowego Misia. We współczesnym świecie mediów i zabawek elektronicznych maskotka pluszowego misia dla niektórych dzieci może być mało atrakcyjna, a bajki o Misiu Uszatku czy Kubusiu Puchatku muszą konkurować z bohaterami kreskówek o obco brzmiących imionach. Mimo to pluszowego misia kochają wszyscy, zarówno dzieci, jak i dorośli. Jako ulubiona dziecięca zabawka miś stał się również ulubionym bohaterem literackim. Od kilku lat obchodzi się Światowy Dzień Pluszowego Misia nie tylko w przedszkolach, ale również w bibliotekach, świetlicach i klubach. Uroczystości te spełniają następujące cele: kształtowanie i rozwijanie zainteresowań literackich i artystycznych, kształtowanie poczucia szacunku dla zabawek i książek, rozwijanie aktywnej postawy w czasie spotkania, zachęcanie do słuchania i czytania książek o określonej tematyce. 

Miś Pluszowy, a szczególnie ten nasz, wyjątkowy i ukochany, nie jest zwykłą, pluszową zabawką. Nie, nie! Taki Miś, po to misiem jest, żeby było kogo tulić, kiedy pada deszcz. Ma duże uszy, żeby mieć coś do targania i kochania. W końcu Miś ma bardzo miękkie łapki, za które możemy trzymać, kiedy tylko chcemy.

 


 

 

MALI BADACZE - DOŚWIADCZENIA I EKSPERYMENTY Z WODĄ 

„Powiedz mi, a zapomnę,
pokaż - a zapamiętam,
pozwól mi działać, a zrozumiem!"
Konfucjusz

Powszechnie wiadomo, iż dzieci przedszkolne charakteryzuje naturalna ciekawość tego co je otacza. Najlepszym sposobem zaspokojenia naturalnej ciekawości dziecka są zabawy badawcze i eksperymenty o charakterze badawczym. Zabawy te stanowią podstawę wielokierunkowego rozwoju dziecka. Rozwijając umiejętność krytycznego myślenia, myślenia przyczynowo - skutkowego, porównywania i uogólniania przyczyniają się do rozszerzenia horyzontów myślowych przedszkolaka. I chociaż niektóre eksperymenty wydają się trudne, bo związane z dziedzinami, takimi jak fizyka lub chemia, to dają dziecku okazję do odkrywania i zgłębiania fascynującego świata przyrody i techniki a wiedza i umiejętności zdobywane we wczesnym dzieciństwie staną się inspiracją i pomostem do wiedzy zdobywanej na kolejnych szczeblach edukacji. Podstawa programowa wychowania przedszkolnego uwzględnia treści dla wszechstronnego rozwoju dziecka i zagadnienia związane z przyrodą nieożywioną i dziecięcymi eksperymentami w dziedzinie techniki. 
 

 

DOMOWI ULUBIEŃCY

24 października w naszej grupie pojawili się niespotykani goście. Przedszkolaki przyniosły swoje zwierzęta, które hodują w domu. Dzieci kolejno opowiadały o obowiązkach i przyjemnościach wynikających z hodowania w domu zwierząt, mówiły co jest ulubionym pokarmem pupila, jak zachowuje się jego zwierzątko, co lubi robić. Po każdej prezentacji pozostałe dzieci mogły właścicielom zwierzątek zadawać pytania na temat ich podopiecznych, a oni z radością udzielali odpowiedzi. Dużą frajdą okazało się również karmienie zwierzątek :)

 

 

 

W INDIAŃSKIEJ WIOSCE  

Dzisiejsze zajęcia w oddziale przedszkolnym rozpoczęły się dość nietypowo, otóż dzieci wchodząc do sali zobaczyły piękne stroje i pióropusze. Przedszkolaki szybko zorientowały się, że dziś będziemy mówić o Indianach i na chwilę zamieszkamy w wiosce indiańskiej, poznając przy tym kulturę i obyczaje prawdziwych Czerwonoskórych. Aby móc w pełni wcielić się w rolę, na początku wykonaliśmy kolorowe pióropusze na głowę i nauczyliśmy się indiańskiego okrzyku zwycięstwa "Hough!”. Ponieważ bardzo spodobały nam się kolorowe twarze Indian też postanowiliśmy ozdobić nasze, znakami plemiennymi. Następnie każdy przyjął indiańskie imię. Pojawiło się więc: „Sokole Oko”, „Pędząca Strzała”, „Wielka Góra”, „Promyk słońca” i wiele innych wyróżniających każde dziecko. Wspólnie z wodzem odśpiewaliśmy piosenkę „Simama Ka”, która wprowadziła nas w nastrój panujący w wiosce czerwonoskórych. W kręgu wysłuchaliśmy opowieści o plemieniu „Taka-tuka”, a następnie szczepy podkradały się cichutko jak najbliżej sąsiadów tak, aby inni ich nie usłyszeli. Gdy opanowaliśmy tę umiejętność wspólnie z członkami plemienia wybraliśmy się na polowanie. Na początek musieliśmy rozpoznać głosy zwierząt i dopasować je do ich reprezentacji na obrazku. W ten oto sposób zidentyfikowaliśmy hienę, sępa, bizona, grzechotnika, aligatora, kojota i inne amerykańskie zwierzęta. Następnie „idąc po śladach” tropiliśmy różne zwierzęta. Podczas poszukiwania przechodziliśmy przez rzekę po kamieniach, balansowaliśmy na wąskiej kładce zawieszonej nad przepaścią, a także staraliśmy się przejść cichutko na paluszkach obok śpiącego grzechotnika, który zbudzony próbował ukąsić hałasującego śmiałka. Zmęczeni wędrówką dosiedliśmy naszych mustangów i cwałowaliśmy przez prerię próbując ustrzelić  bizona. Wspólnie z innymi członkami wioski, pod przewodnictwem szamana, próbowaliśmy przy muzyce zaklinać deszcz i zatańczyć taniec Indian. Na zakończenie dnia przekazaliśmy sobie z rąk do rąk „eliksir przyjaźni” i wykonaliśmy amulety, aby chroniły nas od wszelkiego zła. Tym miłym akcentem zakończyliśmy nasze „spotkanie” z czerwonoskórymi.

 

 

 

JESIENNE SPACERY PRZEDSZKOLAKÓW

 

Jesień to piękna pora roku, pełna kolorów i cudownych widoków. Tegoroczna jesień jest wyjątkowo ciepła, dlatego też zachęca ona przedszkolaków  do spacerów po okolicy. Dzieci podziwiają nie tylko las w jesiennej szacie ale całą otaczającą przyrodę, rozpoznają gatunki drzew, owoców i liści, które zbierają w celu wzbogacenia kącika przyrody. 

Zapraszamy do galerii zdjęć. 

 

 

 

PROCEDURA PRZYPROWADZANIA I ODBIERANIA DZIECI KTÓRE NIE UKOŃCZYŁY SIÓDMEGO ROKU ŻYCIA W SZKOLE PODSTAWOWEJ W STAŃKOWEJ
 
Podstawa prawna
1.    Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (tekst jednolity: Dz. U. z 2013r. poz. 482).
2.    Ustawa z dnia 25 lutego 1964r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 788).
3.    Ustawa z dnia 6 czerwca 1997r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.) art. 207-210.
4.    Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) art. 10, art. 99 § 2.
5.    Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 624, z późn. zm).
6.    Statut Szkoły Podstawowej w Stańkowej .
 
II.  Cele procedury
1.  Zapewnienie dzieciom pełnego bezpieczeństwa poprzez wyeliminowanie osób nieuprawnionych za przyprowadzanie  i odbieranie dzieci z oddziału przedszkolnego/klasy I SP.
2.  Ustalenie osób odpowiedzialnych oraz miejsca i czasu poszczególnych działań.
 
III.  Zakres procedury
 Dokument reguluje zasady przyprowadzania i odbierania dzieci  z oddziału  przedszkolnego
 i klasy I SP.
 
IV.  Definicja przedmiotu procedury
1.    Przyprowadzanie dzieci do oddziału przedszkolnego/klasy I - doprowadzenie dziecka do sali i oddanie go pod opiekę nauczyciela.
2.    Odebranie dziecka z oddziału przedszkolnego/klasy I - osobiste stawienie się rodzica lub osoby upoważnionej do nauczyciela i zakomunikowanie faktu  odebrania dziecka.
 
  V. Kogo dotyczy procedura
  Procedura dotyczy rodziców, prawnych opiekunów i nauczycieli.
 
VI. Opis procedury
Procedura przyprowadzania dziecka do oddziału przedszkolnego/szkoły.
·         Dziecko przyprowadzane jest do szkoły przez rodziców ( prawnych opiekunów), bądź inne osoby przez nich upoważnione. To oni odpowiadają za bezpieczeństwo dziecka w drodze do szkoły, aż do momentu przekazania go nauczycielowi.
·         Rodzice osobiście powierzają dziecko nauczycielowi.
·         Rodzice przyprowadzają dziecko do oddziału przedszkolnego do godz. 8.30.
·         Ewentualne spóźnienia rodzice zgłaszają telefonicznie.
·         Dziecka chorego lub podejrzanego o chorobę nie należy przyprowadzać do szkoły. Nauczyciel ma prawo nie przyjąć chorego dziecka.
·         W przypadku zachorowania dziecka na terenie szkoły rodzice/opiekunowie zostaną poinformowani o sytuacji telefonicznie i poproszeni o niezwłoczne odebranie dziecka.
·         W przypadku zagrożenia życia dziecka szkoła wzywa karetkę pogotowia, przekazując dziecko pod opiekę lekarzowi, informując niezwłocznie opiekunów o zaistniałej sytuacji. Nauczycielka lub pielęgniarka przebywa z dzieckiem do momentu przybycia rodziców/ opiekunów.
·         Rodzice/ opiekunowie mają obowiązek zgłaszania wszelkich poważnych dolegliwości dziecka i udzielania wyczerpujących informacji na ten temat.
·         Nauczyciel odbierający dziecko od rodziców ma obowiązek sprawdzić, czy dziecko nie przynosi ze sobą przedmiotów lub zabawek, które mogą stanowić zagrożenie dla innych dzieci.
 
Procedura odbierania dziecka z oddziału przedszkolnego/szkoły.
 
·         Dziecko jest odbierane z oddziału przedszkolnego/ szkoły przez swoich rodziców/opiekunów lub osoby przez nie upoważnione.
·         Dopuszcza się możliwość odbierania dzieci przez inne osoby dorosłe, zdolne do podejmowania czynności prawnych, upoważnione na piśmie przez rodziców. Upoważnienie może być w każdej chwili odwołane lub zmienione w obecności dyrektora szkoły.
·         Rodzice (prawni opiekunowie), podpisując upoważnienie, biorą pełną odpowiedzialność za życie i bezpieczeństwo dziecka w czasie jego powrotu do domu z upoważnioną osobą.
·         Upoważnienie rodzic potwierdza własnoręcznym podpisem  w obecności dyrektora szkoły, nauczyciela oddziału przedszkolnego lub klasy I.
·         Rodzice odbierają dzieci zgodnie z zakończeniem zajęć.
·         Miejscem odbierania dzieci jest sala lekcyjna .
·         Rodzice przyprowadzają dzieci uczęszczające do klasy I które nie ukończyły 7 lat do sali lekcyjnej zgodnie z ich planem lekcji i odbierają je w klasie lub na korytarzu szkolnym zgodnie z zakończeniem zajęć uczniów.
·         Rodzice lub osoby upoważnione są zobowiązani zawsze poinformować nauczyciela o odbiorze dziecka nie mającego 7 lat z przedszkola i klasy I.
·         Osoba upoważniona w momencie odbioru dziecka powinna posiadać przy sobie dowód osobisty i na żądanie nauczyciela okazać go, celem sprawdzenia zgodności danych osoby upoważnionej. 
·         Nauczyciel może odmówić wydania dziecka:
1)    osobie niepełnoletniej – tj. do 18 roku życia,
2)    nie ujętych w upoważnieniu,
3)    lub gdy stan osoby zamierzającej odebrać dziecko wskazuje na to, że nie jest ona w stanie zapewnić dziecku bezpieczeństwa (np. oznaki nietrzeźwości).
·         W razie jednorazowej sytuacji zmuszającej rodziców do odebrania dziecka przez inną osobę niż wskazana na upoważnieniu – rodzic zgłasza ten fakt rano po przyprowadzeniu dziecka nauczycielowi i przekazuje odpowiednie upoważnienie.
·         O wypadku każdej odmowy wydania dziecka, nauczyciel winien niezwłocznie poinformować dyrektora szkoły. W takiej sytuacji  dyrektor podejmuje odpowiednie czynności zapewniające dziecku bezpieczeństwo.
 
Postępowanie w przypadku nieodebrania dziecka z przedszkola.
·         W przypadku, gdy dziecko nie zostanie odebrane w wyznaczonych godzinach i rodzice nie poinformowali przedszkole o ewentualnym spóźnieniu, nauczyciel nawiązuje kontakt telefoniczny z rodzicami i celem wyjaśnienia przyczyny nieodebrania dziecka z przedszkola.
·         W przypadku, gdy pod wskazanymi w karcie zgłoszenia dziecka numerami telefonów, nie można uzyskać informacji o miejscu pobytu rodziców, nauczyciel oczekuje z dzieckiem 1 godzinę od momentu zakończenia zajęć.
·         Jeśli w tym czasie zgłosi się po dziecko odpowiednia osoba, nauczycielka sporządza notatkę służbową z zaistniałego zdarzenia i przedstawia do podpisu rodzicom lub prawnym opiekunom. Powtarzające się zaniedbania rodziny w odbieraniu dziecka z przedszkola zobowiązuje dyrektora  do zbadania sytuacji rodzinnej dziecka, podjęcia współpracy z policją lub przedstawicielem pomocy społecznej, lub sądem rodzinnym,  w celu rozeznania przyczyny zaniedbań ze strony rodziny lub wypisania dziecka z przedszkola.
·         Po upływie tego czasu nauczyciel powiadamia najbliższy komisariat policji w Tęgoborzy (nr. kont. 18 444 90 41) o niemożności skontaktowania się  z rodzicami.
·         Skutkiem zaistnienia takiej sytuacji jest odwiezienie dziecka przez Policję do Pogotowia Rodzinnego, a powrót dziecka do rodziny może nastąpić dopiero po wydaniu odpowiedniej decyzji przez Sąd.
·         Życzenie rodziców dotyczące nie wydawania dziecka drugiemu z rodziców musi być poświadczone przez orzeczenie sądowe.
·         Rodzeństwo nieletnie do 18 roku życia, nie może odbierać dziecka, które nie ukończyło 7 lat ze szkoły.
·         Ewentualnych zmian w procedurze dokonuje dyrektor szkoły.
·         Rodzeństwo nieletnie do 18 roku życia, nie może odbierać dziecka, które nie ukończyło 7 lat ze szkoły.
·         Ewentualnych zmian w procedurze dokonuje dyrektor szkoły.

 

 Sześciolatek w szkole

Ustawa sześciolatkowa wchodzi w życie.

Datą wprowadzenia obowiązku szkolnego dla sześciolatków pozostaje 1 września 2014 r. Od 1 września 2014 r. klasy I będą liczyły do 25 uczniów. Rozwiązanie to ma docelowo dotyczyć klas I–III (we wrześniu 2014 r. klasy I, we wrześniu 2015 r. klasy I i II, od września 2016 r. klasy I–III). Przepis wchodzi w życie 1 września 2014 r.

 W latach szkolnych 2014/2015 i 2015/2016 w szkołach podstawowych, w których będzie utworzony więcej niż jeden oddział klasy I, dzieci będą dobierane do poszczególnych oddziałów klasy I według wieku, począwszy od najmłodszych.

 

Od 1 września 2014 r.:

·         obowiązek szkolny obejmie wszystkie dzieci siedmioletnie (rocznik 2007) oraz dzieci sześcioletnie, urodzone w okresie od 1 stycznia do 30 czerwca 2008 r.,

·         spełnianie obowiązku szkolnego będą mogły rozpocząć również dzieci urodzone w okresie od 1 lipca do 31 grudnia 2008 r., jeśli taka będzie wola ich rodziców (wniosek rodziców).

Od 1 września 2015 r.:

·         obowiązek szkolny obejmie dzieci siedmioletnie, urodzone w okresie od 1 lipca do 31 grudnia 2008 r., które rok wcześniej nie rozpoczęły spełniania obowiązku szkolnego, oraz wszystkie dzieci z rocznika 2009 (sześciolatki).

Źródło: Ministerstwo Edukacji Narodowej

Drodzy Rodzice

Przed podjęciem decyzji "przedszkole czy szkoła" prosimy Państwa o zapoznanie się z poniższymi informacjami.

DZIECKO MOŻEMY UZNAĆ ZA GOTOWE DO ROZPOCZĘCIA NAUKI W SZKOLE JEŚLI SPEŁNIA WYMAGANIA ZAWARTE  W NASTĘPUJĄCYCH OBSZARACH: kompetencje poznawcze, aktywność, odporność emocjonalna i sprawność motoryczna.

SZEŚCIOLATEK  PRZYGOTOWANY DO NAUKI W SZKOLE JEST: 

     1.      Ciekawy świata – często zadaje pytania, chętnie rozwiązuje zagadki,
2.
      Potrafi klasyfikować i szeregować,
3.
      Bez trudu komunikuje się werbalnie – mówi o swoich potrzebach, opowiada historyjkę obrazkową,
4.
      Potrafi nawiązać kontakt z rówieśnikami – zaprasza do zabawy, pomaga innym, przewiduje ich zachowania,
5.
      Jest samodzielny – nie tylko w zakresie samoobsługi, ale także radzenia sobie 
z trudnościami, wykazuje inicjatywę, stara się osiągnąć cel,
z trudnościami, wykazuje inicjatywę, stara się osiągnąć cel,
6.
      Podejmuje uczenie się pod kierunkiem osoby dorosłej – zapamiętuje i wykonuje polecenia, zależy mu na doprowadzeniu pracy do końca,
7.
      Jest sprawny pod względem ruchowym i manualnym (łapie piłkę, buduje 
z drobnych klocków, lepi figurki z plasteliny, prawidłowo trzyma ołówek, posługuje się prostymi narzędziami),
z drobnych klocków, lepi figurki z plasteliny, prawidłowo trzyma ołówek, posługuje się prostymi narzędziami),
8.
      Interesuje się czytaniem, pisaniem, matematyką czyli…
·         słucha, ogląda książeczki dla dzieci,
·         opowiada historyjkę obrazkową,
·         układa układanki,
·         dzieli zdanie na wyrazy, wyraz na sylaby oraz łączy sylaby w wyraz,
·         zna i stosuje liczebniki porządkowe,
·         dodaje i odejmuje liczmany lub przedmioty.

      KIEDY DZIECKO SZEŚCIOLETNIE NIE JEST GOTOWE ABY PÓJŚĆ DO SZKOŁY?

      ·         gdy ma zaburzone procesy poznawcze, 
·         gdy ma trudności emocjonalne (wybucha gniewem, obraża się, płacze, zachowuje się impulsywnie, okazuje lęk, niepokój, wycofuje się, nie chce zostawać bez bliskich, stara przebywać się blisko nauczyciela, unika samodzielności, łatwo się rozprasza),
·         zaburzona jest komunikacja z dzieckiem,
·         jest niepełnosprawne.

 SIEDEM POWODÓW, DLA KTÓRYCH WARTO POSŁAĆ SZEŚCIOLATKA DO KLASY I

 1. Reforma programowa wprowadzona do przedszkoli i szkół w 2009r spowodowała zmianę treści programowych. Podstawa programowa dla dzieci 6-letnich jest zawarta w programie klasy I szkoły podstawowej.

2. Podstawa programowa została stworzona tak, aby sześciolatek nie miał problemu z przyswojeniem potrzebnych wiadomości, a szkoły miały możliwość dostosowania programu nauczania do potrzeb najmłodszych dzieci.

 3. Metrykalny wiek dziecka nie zawsze oznacza jego rozwój psycho - społeczny na poziomie właśnie tego wieku. Jeżeli siedmiolatek urodził się w grudniu, a sześciolatek w styczniu następnego roku, to nie można tu mówić o jakiejkolwiek różnicy.

4. Dzieci rozpoczynające naukę wcześniej, staną się lepiej przygotowane do wejścia w dorosłe życie zawodowe. 

5. Szkoły prowadzą bardzo bogatą ofertę zajęć dodatkowych, dzięki którym dzieci już od najmłodszych lat mogą rozwijać swoje pasje, talenty i zainteresowania.

6.  Dziecko kończące edukację przedszkolną nie musi znać liter, czytać i sprawnie liczyć. Tych umiejętności nauczy się w szkole.

7. Sześciolatek zarówno w szkole, jak i w przedszkolu pozostaje tym samym dzieckiem. W szkole ma jednak szansę pójścia o krok dalej. 

Wiecej informacji można uzyskać pod  tym linkiem 

 Marchewkowy dzień… 

"Na marchewki urodziny

Wszystkie zeszły się jarzyny..."

 

26 lutego przedszkolaki z naszej szkoły obchodziły "Dzień Marchewki". Głównym celem akcji było promowanie spożywania warzyw, poszerzenie wiedzy na temat pochodzenia marchwi i jej odmian, a także doskonalenie umiejętności pracy w grupie. Świętowanie rozpoczęliśmy od wykonania marchewkowych opasek. Dzieci brały udział w zabawach muzycznych, ruchowych, plastycznych - z marchewką jako główną bohaterką dnia. Przedszkolaki odgadywały zagadki o warzywach, układały marchewkowe puzzle, wykonywały marchewki z bibuły a także mogły wykazać się sprawnością fizyczną nosząc marchewkę na wędce. W ciągu dnia nie zabrakło także chrupania surowej marchewki i picia zdrowego marchewkowego soku. Śmiechu i zabawy było co nie miara ale oto właśnie chodziło, żeby ten dzień był wyjątkowy, inny od wszystkich - pomarańczowy, marchewkowy, zakręcony... Po takiej dawce witamin, śmiechu i zabawy na pewno wszystkie przedszkolaki będą zdrowe piękne i uśmiechnięte.

 

 

Wyścigi samochodów… J

 Zabawy ruchowe są formą aktywności szczególnie lubianą przez dzieci. A czy może  coś fajniejszego od wyścigów i to w takich samochodach? Miny mówią same za siebie:) 

 

 Zapraszamy do obejrzenia zdjęć. 

 

 

Przedszkolaki z naszej szkoły 

 

  Zapraszamy do obejrzenia zdjęć.


 Program adaptacyjny
„Jestem uczniem”
dla dzieci rozpoczynających edukację w klasie I
Szkoły Podstawowej w Stańkowej

Każda zmiana w życiu człowieka przynosi ze sobą przeżycia radosne, ale czasami też doznania bolesne i trudne. Takim ważnym momentem, zmieniającym zupełnie dotychczasowe życie sześciolatka jest niewątpliwie przekroczenie progu szkoły i sprostanie nowym obowiązkom, wymaganiom i sytuacjom. Doświadczenie to rozpoczyna proces adaptacji do nowego środowiska i wymagań edukacyjnych, które stawiane są młodemu członkowi szkolnej społeczności. W warunkach pomyślnych dla swojego rozwoju, pod koniec okresu przedszkolnego, dzieci powinny osiągnąć taką dojrzałość umysłową, fizyczną, emocjonalną i społeczną, która pozwoli im na rozpoczęcie nauki szkolnej. Okres początkowej edukacji w życiu człowieka jest bardzo ważnym etapem w jego rozwoju psychofizycznym. Od tego, jakie umiejętności osiągnie oraz w jaki sposób rozwinie własne zainteresowania i zdolności, nabywając na drodze edukacji coraz to nowsze kompetencje, doświadczenia, zależeć będzie jego bezkolizyjny i harmonijny rozwój. Dziecko, rozpoczynając naukę w szkole ma pewien "bagaż" umiejętności, wiadomości i sprawności, nabytych we wcześniejszych procesach poznawania świata i zdobywania wiedzy. I od tego, w jaki sposób ten mały uczeń odnajdzie się w nowej, szkolnej rzeczywistości, w głównej mierze zależeć będzie jego powodzenie na dalszej drodze rozwijania własnej osobowości i pozycji w życiu dorosłym.

W każdym zespole klasowym możemy spotkać jednostki, które napotykają na pewne trudności w osiągnięciach edukacyjnych, głównie w czytaniu i pisaniu. Ze względu na złożoność i wielość funkcji, jak też aparatów, zaangażowanych w powyższe czynności, przyczyny powyższego stanu bywają wielorakie, np.:

·         opóźniony rozwój umysłowy;

·         wady słuchu, wzroku, porażenia lub niedokształcenia narządów;

·         choroby neurologiczne z rozległymi uszkodzeniami centralnego układu nerwowego;

·         niedojrzałość emocjonalna i społeczna do pracy umysłowej oraz poczucia obowiązku;

·         brak zainteresowania i pomocy rodziców w nabywaniu umiejętności;

·         niewłaściwy przebieg procesu nauczania.

Opracowany program pomoże nauczycielowi otoczyć ucznia szczególną troską i opieką terapeutyczną, tak bardzo niezbędną na początku drogi edukacyjnej w kl. I, poprzez pracę reedukacyjną i logopedyczną . Pomoże zapoznać rodziców z problemem szkolnym ich dziecka, wskaże formy pomocy i pracy z dzieckiem w domu.

Cele i zadania programu:

·         zapoznanie uczniów i nauczycieli z metodami i formami pracy dydaktyczno - wychowawczej;

·         poznanie środowiska ucznia;

·         poznanie umiejętności i możliwości uczniów.

Cele szczegółowe:

·         zapoznanie dzieci z nauczycielem, systemem klasowo - lekcyjnym, salą lekcyjną;

·         obserwacja zajęć lekcyjnych;

·         udział w zabawach i przedstawieniach organizowanych przez uczniów klas I - III;

·         zapoznanie rodziców z warunkami sprzyjającymi rozwojowi osiągnięć i dojrzałości szkolnej;

·       poznanie u dzieci możliwości percepcji wzrokowej, słuchowej, orientacji przestrzennej, koordynacji wzrokowej, ruchowej i słuchowej - dzięki czemu uniknie się losowego doboru uczniów do poszczególnych klas, tylko brane będą pod uwagę powyższe możliwości każdego ucznia;

·         zachęcanie rodziców do współpracy z nauczycielem i szkołą;

·         nawiązanie współpracy z nauczycielami klas "O";

·         stworzenie dzieciom poczucia bezpieczeństwa;

·         skrócenie czasu adaptacji dzieci w nowym środowisku, w nowej sytuacji, nowej roli;

·         poznanie środowiska rodzinnego ucznia;

·         zapoznanie z zainteresowaniami, stanem zdrowia oraz ewentualnymi trudnościami dydaktyczno - wychowawczymi.

Zadania programu adaptacji do klasy pierwszej:

·         spotkania z rodzicami i ich pedagogizacja, np. na temat dojrzałości szkolnej, przyczyn niepowodzeń);

·         zaproszenia na lekcje otwarte;

·         organizowanie przedstawień dla przedszkolaków;

·         odwiedzanie przedszkolaków przez uczniów;

·         przedstawienie oferty pomocy pedagogiczno - psychologicznej na terenie szkoły;

·   przekazanie informacji o możliwości pomocy uczniom w sferze finansowej i materialnej ("Wyprawka dla pierwszoklasisty", dożywianie, zapomogi losowe);

·         spotkania indywidualne z dziećmi klas "O".

Przewidywane osiągnięcia:

·         dziecko bezstresowo staje się uczniem;

·         uczeń czuje się bezpiecznie w murach szkolnych;

·         swobodnie porusza się po budynku szkolnym;

·         wie, jak funkcjonuje szkoła;

·         otoczone jest opieką pedagogiczno-psychologiczną, logopedyczną i reedukacyjną;

·         rodzice mają poczucie bezpieczeństwa o swoje dziecko;

·         rodzice współpracują z nauczycielem i czynnie uczestniczą w życiu klasowym.

Ewaluacja programu:

Rok szkolny 2013/2014 jest rokiem wdrażania programu do realizacji. Z uwagi na charakter programu ewaluacja zostanie przeprowadzona na przełomie października i listopada 2014 r.

Formy ewaluacji:

·         obserwacja uczniów - rozmowy z wychowawcami;

·         spotkania grupowe i indywidualne z rodzicami;

·         ocena rodziców - ankieta.

Wyniki ewaluacji zostaną przedstawione na zebraniu z rodzicami

 

 Dziecko bezpieczne w swoim środowisku 

Wiadomo wszystkim, że ochrona dziecka przed niebezpieczeństwami jest podstawowym obowiązkiem dorosłych opiekujących się dzieckiem, wprowadzającym je w najważniejsze fazy samodzielności. Zarówno zagrożenia w wymiarze fizycznym, jak i psychicznym mogą spowodować okaleczenia, z którego skutkami człowiek borykać się będzie przez całe życie. Współczesny świat jest pełen zagrożeń z każdej strony – na co dzień spotykamy się z wieloma czynnikami zagrażającymi dzieciom i nam dorosłym. Dlatego, już od najmłodszych lat należy uczyć dzieci tej życiowej mądrości: „Jak chronić dziecko przed niebezpieczeństwami oraz, gdzie w sytuacjach zagrożenia można otrzymać pomoc”. Jest sprawą zasadniczą, aby dziecko w wieku przedszkolnym, nauczyło się właściwych odruchów, prawidłowych nawyków dotyczących bezpiecznych zachowań na ulicy, w domu, na placu zabaw. Tego nie można improwizować, tego trzeba się nauczyć, tak samo, jak pływania czy jazdy na rowerze. Najważniejsze jest, aby dziecko znało niebezpieczeństwa, które mu grożą i potrafiło je rozpoznać, a także nauczyło się samokontroli. Wdrażanie dzieci młodszych do przestrzegania zasad bezpieczeństwa opiera się na wprowadzeniu koniecznych zakazów i nakazów, które muszą być bezwzględnie przestrzegane. W przedszkolu nauczyciel razem z dzieckiem ustala zasady bezpiecznej zabawy. Ma to szczególną wartość, ponieważ sprzyja zrozumieniu konieczności wprowadzenia ograniczeń swobodnego zachowania się w określonych sytuacjach i zachęca do przestrzegania wspólnie opracowanych norm. Nabywanie nawyków warunkujących bezpieczeństwo własne oraz innych powinno być prowadzone w ścisłej współpracy ze środowiskiem rodzinnym dziecka. Przyswajanie zagadnień z tego zakresu musi być poparte obserwacją właściwych zachowań osób dorosłych przebywających w najbliższym otoczeniu dziecka. Dlatego zadaniem rodziców i nauczycieli jest wskazywanie sposobów zapobiegania ich powstawaniu. Mały przedszkolak powinien znać:

·      podstawowe zasady bezpiecznego poruszania się po drogach,

·      wiedzieć, jak zachować się w obecności nieznajomych

·       wiedzieć, jak zachować się, kiedy zostaje sam w domu,

·      znać swój adres zamieszkania,

·      wiedzieć, komu może podać informacje o sobie,

·       znać numery telefonów alarmowych.

Wychowanie do przestrzegania zasad bezpieczeństwa, nie może wywoływać u dzieci poczucia zagrożenia, ale pewność, że sobie poradzą w nowej sytuacji. Powinny wiedzieć, że mogą liczyć na pomoc dorosłych i potrafić o nią poprosić. Dlatego wspólnie powinnyśmy dołożyć starań, aby, jak najlepiej wyposażyć dziecko w wiedzę i doświadczenie płynące z prawidłowego przykładu zachowania dorosłych. Ukazują się różne pozycje edukacyjne z zakresu bezpieczeństwa, które stanowią dobre uzupełnienie wiedzy i pomagają w przekazywaniu jej dzieciom. Warto czytać, rozmawiać i wskazywać właściwe drogi postępowania. Elementarna wiedza o bezpieczeństwie, zdrowiu, sposobach właściwego zachowania będzie fundamentem, na którym stopniowo będzie s ę tworzyć świadomy, bezpieczny styl życia dziecka.

 

 

Dzień otwarty   

Dnia 28.10. odbyły się zajęcia otwarte dla Rodziców i dzieci z naszego oddziału przedszkolnego. Motywem przewodnim spotkania było opowiadanie A. Bębenek „Historia prawdziwa o Sześciogłowym Smoku i Małgosi – nie chce mi się”. Uczestnicy mieli za zadanie pomóc tytułowej bohaterce zdobyć sześć korali dla mamy. I tak rodzice wspólnie ze swoimi pociechami rozwiązywali zagadki, wykonywali zadania matematyczne, układali puzzle, uczestniczyli w zabawach ruchowych a także rysowali portrety Sześciogłowego Smoka. Rodzice mogli współdziałać z dziećmi i innymi Rodzicami oraz obserwować jak ich dziecko radzi sobie z powierzonymi zadaniami. A równocześnie aktywnie spędzili czas ze swoim dzieckiem okazując mu swoje zainteresowanie i wsparcie. Cieszy nas fakt, że rodzice dopisali 100% frekwencją i już dziś zapraszamy na kolejne zimowe zajęcia otwarte.  Naprawdę warto zobaczyć swoje dziecko jak działa z rówieśnikami, jakie czyni postępy w swym rozwoju. 

 Zapraszamy do obejrzenia zdjęć.